Regionalne Centra Wspomagania Aktywności Zawodowej – KATALIZATOR

18 stycznia 2006

Realizator:
Towarzystwo ALTUM
ul. Warszawska 5/7
35-205 Rzeszów
tel: (017) 852 27 60, 860 25 95/96
fax: (017) 860 25 97

e-mail: altum@altum.pl
http: www.altum.pl

Odbiorcami projektu KATALIZATOR byli ludzie młodzi, w wieku 18-25 lat, w tym 154 kobiety i 56 mężczyzn, o wykształceniu zawodowym lub średnim, sporadycznie wyższym (w tym licencjat). Wszyscy uczestnicy programu mieszkali na wsi (155 osób) lub w małych miasteczkach do 11 tys. mieszkańców (55 osób).

Do programu zakwalifikowało się 210 osób, w tym: 132 absolwentów, 26 osób bezrobotnych dłużej niż rok, 52 osoby bezrobotne ponad dwa lata. Sześć osób wcześniej pracowało, 30 osób nie miało żadnych doświadczeń zawodowych, natomiast pozostali (174 osoby) pracowali w ramach praktyk szkolnych. Samodzielne gospodarstwo domowe prowadziło 9 osób, a 17 osób dysponowało własnym środkiem transportu. Niemal wszyscy uczestnicy projektu pozostawali na utrzymaniu rodziców.

Projekt realizowany był przez dwa regionalne centra wspomagania aktywności zawodowej zlokalizowane w Rzeszowie i Ustrzykach Dolnych. Centrum w Ustrzykach koordynowało zadania prowadzone na terenie powiatów bieszczadzkiego i leskiego, natomiast centrum w Rzeszowie koordynowało działania prowadzone w powiatach rzeszowskim, kolbuszowskim oraz, w dalszej kolejności, łańcuckim i niżańskim.

W skład zespołu każdego z centrów wchodził psycholog, doradca zawodowy, pośrednik pracy, animatorzy, trenerzy i konsultanci. Każde centrum sprawowało nadzór nad 2-3 klubami młodzieżowymi zlokalizowanymi blisko miejsca zamieszkania uczestników programu.

Do zadań centrów należało:
> koordynowanie działania klubów młodzieżowych znajdujących się na terenie działania centrum;
> tworzenie lokalnych koalicji na rzecz wspomagania aktywności zawodowej młodzieży;
> prowadzenie konsultacji z partnerami w środowisku (instytucje, organizacje, pracodawcy);
> prowadzenie biur pośrednictwa pracy;
> promocja programu i współpraca z mediami.

Działania centrów:

  1. Zajęcia i szkolenia:
    > psychologiczne – wyposażające uczestników programu w umiejętności pozwalające radzić sobie ze stresem i niepowodzeniami, a także zwiększające wiarę we własne możliwości i aktywność w poszukiwaniu zatrudnienia;
    > tematyczne (aktywizujące) – uczące technik poszukiwania pracy, pisania CV, itp. oraz procedur zakładania i prowadzenia własnej działalności gospodarczej;
    > zadaniowe – dające możliwość praktycznego wykorzystania zdobytej wiedzy poprzez zaplanowanie, a następnie realizację prostych zadań pozwalających odnieść sukces.
  2. Kluby dla młodzieży.
    Podstawowym celem pracy klubowej było wsparcie aktywności społecznej i zawodowej młodzieży ukierunkowane na:
    > integrację, utrzymanie spójności grup oraz motywacji do udziału w programie;
    > podniesienie motywacji do działania poprzez wsparcie psychologiczne i spotkania grupowe;
    > wyposażenie młodzieży w umiejętności zwiększające szansę znalezienia pracy i przeciwdziałające zjawisku bezrobocia pokoleniowego poprzez organizację oraz prowadzenie szkoleń i konsultacji, inicjowanie, a także wspieranie przedsięwzięć podejmowanych przez młodzież.
  3. Biura pośrednictwa pracy i rozpoznanie na lokalnym rynku pracy.
    Utworzone centra prowadziły biura pośrednictwa pracy umożliwiające stały dostęp zainteresowanych do ofert pracy. Zwiększało to ich szansę na jej uzyskanie.
  4. Konsultacje psychologiczne, prawne, ekonomiczne.
    Odbiorcy programu otrzymywali wsparcie psychologiczne, pomoc w planowaniu kariery oraz mogli skorzystać z pomocy prawnej i ekonomicznej w prowadzeniu działalności gospodarczej.
  5. Współpraca z partnerami w środowisku.
    Program zakładał stałą współpracę z przedstawicielami organizacji pracodawców, urzędów pracy, instytucji szkoleniowych, tworzącymi tzw. lokalne Rady Ekspertów przy każdym z centrów wspomagania aktywizacji zawodowej w celu:
    > weryfikacji koncepcji modelu prowadzonych działań;
    > dostosowywania działań do potrzeb i oczekiwań pracodawców;
    > wsparcia w uzyskiwaniu pożyczek, kredytów, subsydiów.
  6. Promocja programu i współpraca z mediami.
    Promocja projektu odbywała się w ramach stałej współpracy z partnerami w środowisku, promocji w mediach oraz w Internecie.

W trakcie realizacji projektu zmodyfikowana została rola klubów dla młodzieży. Z miejsca prowadzenia zajęć dla uczestników programu kluby zaczęły przejmować zadania koordynacji wszystkich działań, kierowanych do grup pracujących w danym środowisku. Zmieniała się także rola Rady Ekspertów, z doradczej na współuczestniczącą. Był to zespół wypracowujący i wprowadzający możliwe w danym środowisku rozwiązania. Do Rady Ekspertów włączano specjalistów oraz osoby mające rzeczywisty wpływ na sytuację środowiska lokalnego. Inną modyfikacją projektu było zwiększenie liczby godzin zajęć aktywizujących i wspomagających psychologicznie ze względu na specyficzne potrzeby beneficjentów, wynikające z konsekwencji pozostawania bez pracy.

Efekty projektu
W wyniku realizacji projektu 80 młodych ludzi podjęło pracę po zdobyciu nowych umiejętności i kwalifikacji zawodowych niezbędnych na rynku pracy, 120 osób rozpoczęło pracę wolontariacką na rzecz społeczności lokalnych, natomiast 89 osób postanowiło kontynuować naukę. Podczas trwania projektu zgromadzono 235 ofert pracy dla osób objętych programem oraz zainicjowano 14 inicjatyw środowiskowych. Beneficjanci projektu poprzez tworzenie nowych lokalnych inicjatyw prozatrudnieniowych pozyskali na realizację swych celów zewnętrzne środki finansowe w wysokości 530.705 zł.

Komentarze
Ładuję...