Realizator:
Instytut Współpracy i Partnerstwa Lokalnego
ul. Warszawska 2, p. III
40-006 Katowice
tel/fax: (032) 253 80 21
tel: (032) 253 76 93
e-mail: iwipl@partnerstwo.org.pl
http://www.partnerstwo.org.pl/
Projekt wdrażany był w okresie 1 marca – 31 lipca 2005 r. na terenie województwa śląskiego: powiat częstochowski (ziemski, grodzki), Katowice, Bytom, Chorzów, Zabrze, Siemianowice Śląskie, powiat mikołowski, pszczyński, rybnicki (grodzki i ziemski).
Beneficjenci projektu: 180 bezrobotnych powyżej 25 roku życia pozostających bez pracy przez okres do 12 miesięcy, z wyłączeniem bezrobotnych absolwentów, oraz osoby długotrwale bezrobotne (przez okres od 12 do 24 miesięcy).
Celem projektu było ograniczenie zjawiska długotrwałego bezrobocia poprzez wsparcie zatrudnienia bezrobotnych wolontariuszy działających w sieci 24 Klubów Pomocy Koleżeńskiej „Praca” na terenie Śląska oraz aktywizacja bezrobotnych poprzez wolontariat w Klubach.
Grupa docelowa:
Zakładano, że w programie weźmie udział 180 osób bezrobotnych zarejestrowanych w PUP-ach, z czego 60 osób, czyli 1/3 będą to wolontariusze wcześniej działający na rzecz Klubów Samopomocy Koleżeńskiej „”Praca”, czyli lokalnych, nieformalnych grup samopomocowych, inicjowanych i wspomaganych od końca lat 90-tych przez Instytut Partnerstwa i Współpracy.
45% beneficjentów miało zostać wolontariuszami w Klubach, 20% (zwłaszcza spośród wolontariuszy) miało znaleźć pracę na otwartym rynku pracy, 3% – podjąć własną działalność lub założyć spółdzielnię socjalną. Oprócz tego, projekt przewidywał opracowanie Indywidualnych Planów Działania dla wszystkich beneficjentów oraz wzmocnienie infrastrukturalne 5 najbardziej aktywnych Klubów, koordynujących projekt (sprzęt komputerowy, utworzenie sieci lokalnej w celu wymiany informacji). Miękkimi rezultatami projektu miało być podwyższenie kompetencji społecznych wszystkich uczestników, zwiększenie poziomu zatrudnialności, animowanie samopomocy w społecznościach lokalnych i aktywizowanie tych społeczności na rzecz rozwiązywania problemu bezrobocia oraz promocja idei wolontariatu jako metody wychodzenia z bezrobocia.
Całkowity budżet projektu: 421 265 zł
Partnerzy:
Stałym partnerem Instytutu Współpracy i Partnerstwa Lokalnego jest Akcja Katolicka oraz proboszczowie parafii, na terenie których znajdują się Kluby Pomocy Koleżeńskiej „Praca” (zajmujące zwykle lokal udostępniony właśnie przy kościele parafialnym). Partnerem w działaniach promocyjnych i rekrutacji były Powiatowe Urzędy Pracy. Na terenie powiatu mikołowskiego partnerem było Stowarzyszenie Centrum Społecznego Rozwoju.
Realizacja poszczególnych etapów:
> Promocja projektu.
> Rekrutacja i selekcja: Selekcja docelowej grupy 180 beneficjentów miała się dokonać poprzez zestandaryzowany kwestionariusz i rozmowy prowadzone przez psychologa i doradcę zawodowego, przeprowadzane na terenie pięciu Klubów pełniących rolę koordynatorów lokalnych. Ostatecznie do projektu wyłoniono 160 uczestników, z czego dla wszystkich opracowano Indywidualne Plany Działania.
> Szkolenie uczestników projektu: 143 osoby przeszły podstawowy cykl szkoleń (Akademia Rynku Pracy), a umowy wolontariackie podpisano z 54 osobami (wg planu – 80 osób). Zainteresowanie warsztatami na temat zakładania spółdzielni socjalnych było znacznie większe, niż planowano. Podstawowymi celami miękkich szkoleń było uzyskanie kompetencji komunikacyjnych, interpersonalnych, zarządzanie czasem, planowanie i podejmowanie decyzji.
> Pozyskiwanie pracodawców.
Monitoring realizacji projektu:
Specjalną rolę wyznaczono animatorom lokalnym, którzy mieli stale monitorować prace uczestników, wskazywać na konieczność modyfikacji oraz sporządzać raporty z przebiegu realizacji projektu w ich regionie. 6 miesięcy po zakończeniu projektu przewidziano przeprowadzenie ankiet we wszystkich Klubach. Podczas trwania projektu przewidziano ewaluację wszystkich szkoleń i warsztatów przez uczestników. Wszyscy uczestnicy w końcowej fazie projektu zaczęli otrzymywać Biuletyn Klubów Samopomocy Koleżeńskiej „Praca”, w którym na bieżąco przedstawiano postępy projektu, przedstawiano sylwetki uczestników oraz umożliwiono wszystkim ocenianie i komentowanie działań outplacementowych na łamach pisma.
Efekty:
> W projekcie osiągnięto poziom zatrudnienia rzędu 16-17%, ale wciąż trwa proces pośrednictwa pracy.
> Udało się wytworzyć w beneficjentach silną motywację kontynuowania aktywności, przede wszystkim u osób, które wcześniej były już wolontariuszami.
> Umowy wolontariackie podpisało około 50 osób, które nigdy nie były wolontariuszami.
> W działalności Klubów zaistniały wyraźne elementy kontraktu socjalnego, sprzyjające autonomizacji beneficjentów, wzmocnienia odpowiedzialności za siebie i za swoje środowisko – co sprzyjało podniesieniu kapitału ludzkiego i społecznego uczestników.
> Wzrost poziomu zaufania w lokalnych społecznościach do Klubów.
> W projekt zaangażowało się dużo osób starszych – Kluby okazały się dobrą metodą aktywizacji seniorów.
