PORTAL PROWADZI
Ostatnia aktualizacja: 04.05.2009
Ekonomia społeczna. Nasz Dom zastępczy w Lutolu Mokrym

KALENDARZ FISE / Maj 2009

Siedemnaście lat temu za kilka tysięcy guldenów od holenderskiego opactwa benedyktynów, Paweł Urbanowicz, prawnik, były pracownik poznańskiego domu dziecka, stworzył w Lutolu Mokrym Fundację „Nasz Dom”. Dzieci, wychowywane w utrzymywanej przez fundację rodzinie zastępczej, uczą się miłości, zapominają o odrzuceniu. Gdy wchodzą w dorosłość mają szansę na pracę z dobrymi ludźmi.

Dom dziecka nigdy nie zastąpi podopiecznym prawdziwej rodziny, nie przygotuje do dorosłego życia, nie nauczy właściwych relacji emocjonalnych z innymi ludźmi. Jako zbiurokratyzowana, duża instytucja niszczy indywidualizm dziecka, nie rozwiązując – poza utrzymaniem materialnym na podstawowym poziomie – żadnych jego problemów, wynikających z odrzucenia. Wychowankowie domów dziecka w dorosłym życiu rzadko będą dobrymi partnerami w swoich związkach, dobrymi rodzicami i pracownikami.

Dziś już wiadomo, że znacznie lepszym rozwiązaniem niż domy dziecka są rodziny zastępcze i małe formy wspólnotowe, w których dziecko jest traktowane nie jako element biurokracji, lecz indywidualna istota, które zapewnią dziecku właściwy rozwój emocjonalny i przygotują je do dorosłego życia.

Ale gdy na początku lat 90. Anna i Paweł Urbanowiczowie tworzyli Fundację „Nasz Dom” i Rodzinny Dom Zastępczy w Lutolu Mokrym, ta idea była jeszcze w powijakach.

Wszystko to dzieje się w Lutolu Mokrym, niewielkiej wsi w województwie lubuskim, położonej między Trzcielem a Zbąszyniem nad południowo-zachodnią zatoką jeziora Lutol, otoczonej pięknymi lasami.

Więcej o działalności Fundacji Nasz Dom oraz dalszej jej historii można przeczytać w
Atlasie Dobrych Praktyk Ekonomii Społecznej -->

Czym jest Atlas Dobrych Praktyk Ekonomii Społecznej?

Atlas Dobrych Praktyk powstał z myślą o promocji polskich przedsięwzięć ekonomii społecznej, czyli tych, które realizację celów społecznych starają się połączyć ze skutecznym działaniem na rynku.

Takich przedsięwzięć jest w Polsce wiele. Każde z nich ma swoją specyfikę, własną historię, liderów. Każde jest niepowtarzalne. Łączy je determinacja, zaangażowanie, poświęcenie ludzi, którzy mimo przeszkód chcą zrobić coś dobrego, chcą, żeby było lepiej.

Na potrzeby Atlasu wybraliśmy różne formy działania, o różnym zasięgu, skierowane do różnych grup społecznych. Mamy nadzieję, że staną się one inspiracją dla innych. W przyszłości chcemy rozbudowywać Atlas o nowe, modelowe przedsięwzięcia.

Więcej o Atlasie Dobrych Praktyk Ekonomii Społecznej