PORTAL PROWADZI
Ostatnia aktualizacja: 06.04.2010
Sesja „Formy aktywizacji zawodowej osób chorych psychicznie”

Podsumowanie

Moderator: Hubert Kaszyński, Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju Psychiatrii i Opieki Środowiskowej

Eksperci biorący udział w debacie:
Elżbieta Gołębiewska, Stowarzyszenie "Neiepłnosprawni dla Środowiska EKON"
Agnieszka Lewonowska-Banach, Zakład Aktywności Zawodowej "Pensjonat u Pana Cogito"
Mariusz Panek, Fundacja Wspierania Rozwoju Społecznego Leonardo
Elżbieta Przecławska, Warszawski Dom pod Fontanną
 

Pytanie wprowadzające:

Zmieniają się nazwy ustaw, programów, praktyk… Czy zwiększają się szanse osób chorujących psychicznie na rynku pracy?

 

Podstawowe wątki dyskusji:

1. Stopniowo umacnia się sektor organizacji obywatelskich podejmujących zadania z zakresu aktywizacji społeczno-zawodowej osób, które chorowały psychicznie. Dla ich dalszego rozwoju szczególne znaczenie ma prawidłowe funkcjonowanie partnerstwa publiczo-społecznego.

 

2. Programy pracy dla osób, które chorowały psychicznie tworzone są przede wszystkim w oparciu o już istniejące w kraju i sprawdzone instrumenty aktywizacji społeczno-zawodowej (ŚDS, WTZ, ZAZ, ZPCh). Szczególne znaczenie ma zbadanie czy wprowadzane w ostatnich latach nowe rozwiązania mogą być/są stosowane na rzecz osób, które chorowały psychicznie.

  

3. Należy zwrócić uwagę na konieczność integrowania tzw. „starych” i „nowych” (KIS, CIS, prace społecznie użyteczne, roboty publiczne, spółdzielnie socjalne) instrumentów polityki zatrudniania oraz bariery, które potencjalnie mogą ograniczać możliwości ich stosowania wobec osób, które chorowały psychicznie.

 

4. Znaczenie mają również poszukiwania nisz zatrudnieniowych w ramach otwartego rynku pracy, wymaga to jednak równoległego działania nad zmianą postaw społecznych wobec osób chorujących psychicznie, w tym wiedzy na temat ich zdolności do pracy osób.

 

5. Promocja zatrudniania osób, które chorowały psychicznie powinna obejmować między innymi prawo do pracy zgodnej z wykształceniem, posiadanymi kompetencjami zawodowymi i indywidualnym poczuciem godności oraz pracy, która  umożliwiaj społeczny awans.

 

Podsumowanie:

Kluczowe znaczenie dla wzrostu zatrudnia osób, które chorowały psychicznie posiada – zapisana w projekcie Narodowego Programu Zdrowia Psychicznego – organizacja na poziomie powiatowym zróżnicowanych i dostosowanych do indywidualnych potrzeb form oparcia społecznego uwzględniających działania z zakresu aktywizacji społeczno-zawodowej. Działania te powinny obejmować poradnictwo i szkolenia zawodowe oraz powoływanie dotowanych miejsc pracy. Ich podstawą funkcjonalną jest ścisła współpraca instytucji opieki psychiatrycznej, jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, urzędów pracy oraz organizacji obywatelskich działających na rzecz osób chorujących psychicznie. Koniecznością jest rozwój diagnostyki zawodowej osób chorujących psychicznie, obejmującej kluczowe kompetencje zawodowe, w oparciu o wyniki badań naukowych dotyczących zdolności do pracy osób chorujących psychicznie. Podkreślić należy znaczenie rozwoju dotowanych miejsc pracy i zatrudnienia na otwartym rynku pracy oraz zróżnicowanych form rehabilitacji społeczno-zawodowej dostosowanych do indywidualnych potrzeb zawodowych osób chorujących psychicznie oraz osób niepełnosprawnych z powodu chorób psychicznych. Praca powinna być łatwo dostępna, elastycznie zaplanowana np. w klubach integracji społecznej, centrach integracji społecznej, przedsiębiorstwach społecznych, zakładach aktywności zawodowej, zakładach pracy chronionej oraz w przedsiębiorstwach wolnorynkowych w ramach wspieranych miejsc pracy – w tym w formie robót publicznych oraz prac społecznie użytecznych. 

 

 

 


KOMENTARZE (0) | DODAJ KOMENTARZ