PORTAL PROWADZI
Aktywizacja społeczna i zawodowa osób wykluczonych

Realizator:
Stowarzyszenie „Regionalny Ośrodek Socjalno-Edukacyjny Dla Ludzi i Środowiska"
Chudobczyce 17
64-423 Lubosz
woj. wielkopolskie
tel:  (061) 291 17 41
fax:: (061) 291 17 41
e-mail:
http://www.chudobczyce.cis.org.pl/
www.chudobczyce-cis.net.pl

Projekt wdrażany w okresie wrzesień 2004 r. lipiec 2005 r. Obejmuje swoim zasięgiem powiat międzychodzki w północno-zachodniej Wielkopolsce, realizowany jest na terenie gminy Kwilcz, która stanowi główny teren oddziaływania programu.

Beneficjenci to grupa 100 bezrobotnych, głównie ze środowisk popegeerowskich, korzystających ze świadczeń opieki społecznej, zarejestrowanych w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoby bezrobotne, bez stałego źródła dochodu, zagrożonych wykluczeniem społecznym w rozumieniu Ustawy o Zatrudnieniu Socjalnym.

Celem projektu była reintegracja społeczna i zawodowa osób zagrożonych wykluczeniem społecznym przez podjęcie systemowych działań terapeutycznych, psychologicznych i aktywizacji zawodowej. Działania skierowane do beneficjentów miały ułatwić im uczestnictwo w różnych formach zatrudnienia i dostępie do wszelkich zasobów, praw, dóbr i usług, miały zapobiegać ryzyku wykluczenia społecznego. Pomoc skierowano do najsłabszych, biernych społecznie, długotrwale bezrobotnych, narażonych na ryzyko społecznej marginalizacji.

Całkowity budżet: 442 715 zł

Grupą docelową projektu były osoby długotrwale bezrobotne zamieszkujące gminę Kwilcz. Sytuacja bytowa i społeczna klasyfikuje ich jako osoby dotknięte bezpośrednio zjawiskiem społecznej marginalizacji lub nią zagrożone. Formy działania były dostosowane do potrzeb tej grupy: edukacja, wspieranie zatrudnienia socjalnego, przygotowanie do podjęcia zatrudnienia, wspieranie przedsiębiorczości społecznej.

Rezultaty:
Udział w programie miał na celu powtórne wykształcenie zdolności do samodzielnego świadczenia usług na rynku pracy, nabywanie umiejętności zawodowych oraz przyuczenie do zawodu, przekwalifikowanie lub podniesienie kwalifikacji zawodowych. Istotnym elementem były warsztaty z zakresu podstaw działalności gospodarczej, których celem było przekazanie wiedzy oraz zachęcanie do samodzielnych działań na rynku pracy. Docelowo dążono do uruchomienia instrumentu zatrudnienia socjalnego wśród uczestników projektu, aby w sposób istotny chronić ich przed zjawiskiem społecznej marginalizacji.
Duży nacisk położono na uczestnictwo w zajęciach o charakterze terapeutycznym, aktywizującym i samopomocowym. Dążono do przełamania syndromu bezradności społecznej, stworzenia więzi społecznych, nauki podstawowych kompetencji społecznych.
Zakładano, że w wyniku działań projektu: 50% beneficjentów weźmie udział w edukacji zawodowej i warsztatach (przez co podniesie swoje kompetencje i zwiększy zatrudnialność), 35% beneficjentów przejdzie dodatkowe kursy, a co najmniej 20% beneficjentów podejmie pracę.

Realizacja poszczególnych etapów:
> Akcja promocyjno-informacyjna programu
> Po pierwsze wykonano analizę lokalnego rynku pracy: postawiono na naukę różnorodnego rzemiosła oraz nowych form upraw, tak aby w ramach posiadanych zasobów beneficjenci mogli podjąć pracę we własnym zakresie. Taką, która byłaby potencjalnym źródłem dochodu. Po drugie, Stowarzyszenie podjęło działania promujące spółdzielnie socjalne wśród beneficjentów. Szukając potencjalnych obszarów działania spółdzielni zwracano uwagę, aby nie wchodziły w konflikt interesu z działającymi lokalnie przedsiębiorcami.
> Szkolenie kadry realizującej projekt: w realizację projektu była zaangażowana spora grupa ekspertów: dwoje psychologów, doradca zawodowy, czterech instruktorów zawodu, kierownik szkoleń, koordynator i asystent koordynatora plus personel administracyjny. Osoby te zostały przeszkolone przez pracowników Barki. Odbyło się spotkanie ze specjalistą zarządzania jakością projektów. Zespół spotykał się cyklicznie przez cały czas trwania projektu.
> Rekrutacja uczestników projektu: Stowarzyszenie współpracowało już wielokrotnie (jeszcze będąc częścią Fundacji Barka) z lokalnymi OPSami oraz PUPem. Dzięki temu rekrutacja oraz kwestie formalne rozwiązywane były bez problemu.
> Reintegracja społeczna Klub Integracji Społecznej, poradnictwo psychologiczne: projekt przewidywał cały szereg działań reintegracyjnych, m.in.: uczestnicy projektu spotykali się regularnie z psychologiem, przy Urzędzie Gminy prowadzony był cotygodniowy dyżur terapeutki, psycholog przeprowadzał również wizyty domowe, prowadzono warsztaty terapeutyczne.
> Reintegracja zawodowa. Indywidualny program zatrudnienia socjalnego. Szkolenia zawodowe: wstępnym założeniem programu było założenie, że 50 osób (bezpośrednich beneficjentów) zostanie objętych aktywizacją zawodową. Natomiast w sumie około stu osób w ogóle zostanie w jakikolwiek sposób objętych programem, na przykład poprzez korzystanie z konsultacji psychologa czy z pomocy doradcy. Ostatecznie aktywizacją zawodową zostały objęte 83 osoby, czyli więcej, niż przewidywano. To są osoby, które przeszły kursy wózków widłowych, prawa jazdy, asystenta osoby niepełnosprawnej, warsztaty ekologiczne i gospodarstwa domowego.

Partnerzy projektu:
Fundacja Pomocy Wzajemnej Barka organizacja współpracująca, Urząd Gminy Kwilcz, GOPS.

Efekty:
> Projekt bardzo dobrze identyfikuje problem wskazuje główne przyczyny wykluczenia oraz jego konsekwencje społeczne i psychologiczne.
> Przygotowany projekt programu był szczegółowy i przemyślany. Wykorzystanie idei spółdzielni socjalnych w pracy z mieszkańcami terenów popegeerowskich miało nowatorski charakter.
> Działania planowane w ramach programu zostały pomyślane jako część strategii Stowarzyszenia, mającej na celu stworzenie Klubów Integracji Społecznej oraz CIS, co zapewni trwałość i optymalne wykorzystanie zdobytych umiejętności.
> Doświadczenia zdobyte podczas realizacji projektu pokazują, że sięgnięcie do pomysłu spółdzielni socjalnych jako sposobu na aktywizacje zawodową może być jednym z bardziej efektywnych narzędzi przeciwdziałania problemowi wykluczenia społecznego
> Projekt stanowił część długofalowej strategii Stowarzyszenia, mającej na celu stworzenie CIS. Daje to dużą szansę na zapewnienie trwałości zrealizowanym działaniom.

 
 

KOMENTARZE (0) | DODAJ KOMENTARZ
WARTO PRZECZYTAĆ

INSTYTUCJE RYNKU PRACY | ORGANIZACJE POZARZĄDOWE | PRAWO | USŁUGI RYNKU PRACY | 12.08.2014 Czy NGO mogą zastąpić PUPy? Outsourcing usług zatrudnieniowych w powiatach – PUP a NGO. Czy organizacje zajmujące się aktywizacją zawodową i rynkiem pracy potrzebują sieci i reprezentacji? Na te tematy będziemy dyskutować podczas spotkania inaugurującego budowę sieci Pozarządowych Instytucji Rynku Pracy. (więcej >)